Wnętrza

We wnętrzu na wysokości 2531 m.n.p.m

„Wreszcie najwspanialszy moment w każdej wspinaczce. Chwila, kiedy od szczytu dzieli mnie już tylko kilka kroków, kiedy wiem, że już nic nie stanie mi na przeszkodzie, kiedy wiem, że zwyciężyłem… Zwyciężyłem nie górę czy pogodę, lecz przede wszystkim siebie, swoją słabość i swój strach. Kiedy mogę już podziękować górze, że i tym razem była dla mnie łaskawa. Tych chwil nie oddam nikomu za żadne skarby i jeżeli muszę w drodze do szczytu pokonywać przeszkody i ocierać się o nigdy nie określoną granicę między kalkulowanym ryzykiem a ryzykanctwem, to trudno, zgadzam się. Zgadzam się na walkę ze wszystkimi niebezpieczeństwami, które na mnie czyhają. Zgadzam się na wiatry, które tygodniami biją w ściany namiotów i doprowadzają do granicy szaleństwa. Zgadzam się na drogi prowadzone na granicy wytrzymałości. Zgadzam się na walkę. Nagroda, którą otrzymuję za te trudy, jest niebotycznie wielka. Jest nią radość życia”. 
Jerzy Kukuczka

Jest taki rodzaj obiektów hotelarskich, których wyróżnia przede wszystkim lokalizacja. Schroniska górskie znajdują się przy trasach turystycznych poza obszarem zabudowanym. Takie schronisko powinno świadczyć minimalne usługi związane z noclegiem i wyżywieniem turystów.
We wnętrzu schroniska górskiego dominuje sztuka i rzemiosło ludowe. Schroniska nie są kategoryzowane, czyli ich standard nie jest oznaczany gwiazdkami. Warto zaznaczyć, że nazwa „schronisko” jest chroniona ustawą i obiekty, które nie mają funkcji noclegowej nie powinny nosić takiej nazwy.
Uwielbiam ten moment, kiedy wreszcie siadam na ławce w schronisku i nie ma znaczenia, że jest ona twarda. Lubię, kiedy we wnętrzu pachnie dobrym jedzeniem. Uśmiechy zmęczonych ludzi. Wypakowywanie jedzenia z tego strasznie ciężkiego plecaka. Jak ciepła woda jest w łazience to też jest miło. A najbardziej to, że czas w schronisku płynie troszkę wolniej, a wszystko smakuje lepiej. Jednak największą nagrodą w wspinaczkach górskich jest nie odpoczynek w schronisku, a niezapomniane widoki, bo tak już mamy, że chcemy się wspinać wyżej i wyżej licząc na najpiękniejsze widoki.

Schronisko Luca Vuerich znajduje się w Alpach Julijskich na wysokości 2531 m.n.p.m. Posiada tylko 16 metrów kwadratowych. We wnętrzu znajduje się 9 łóżek. Dając możliwość schronienia i noclegu dla alpinistów i turystów. Drewniane schronisko stoi na sześciu betonowych kolumnach. W okresie zimowym dach i trzy ściany znajdują się pod śniegiem, dlatego przewidziano wejście od strony południowej, która jest naświetlona słońcem. Nazwa schroniska jest na cześć Luca Vuericha. Przewodnika górskiego, pasjonata górskich wypraw, który w 2010 roku zginął tragicznie wspinając się po zamarzniętym wodospadzie w pobliżu Tarvisio z powodu lawiny śnieżnej. Miał 34 lata.

camping-luca-vuerich-giovanni-pesamosca-architetto_23 camping-luca-vuerich-giovanni-pesamosca-architetto_27 camping-luca-vuerich-giovanni-pesamosca-architetto_28 camping-luca-vuerich-giovanni-pesamosca-architetto_29
camping-luca-vuerich-giovanni-pesamosca-architetto_portada
camping-luca-vuerich-giovanni-pesamosca-architetto_21
camping-luca-vuerich-giovanni-pesamosca-architetto_floor_plan
camping-luca-vuerich-giovanni-pesamosca-architetto_elevations camping-luca-vuerich-giovanni-pesamosca-architetto_section

autor: Karolina Michałkiewicz
 źródła: archdaily 
 foto: archdaily

1 comment on “We wnętrzu na wysokości 2531 m.n.p.m

  1. Pingback: Moje ulubione posty 2015 - KM we wnętrzu

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

TOP